1980 - 1992
Początki tenisa
stołowego:
Ruch Chorzów
1991 - 1995
Drużyna MDK Chorzów
została założona w 1991 r. w Młodzieżowym Domu
Kultury w Chorzowie przy ul. Dąbrowskiego 7 przez
Roberta Wilka i Andrzeja Wronę. Zespół w składzie
Wilk, Wrona oraz Sławomir Markowicz zgłoszono do
rozgrywek amatorskich II ligi Federacji Śląskiej. Na
Śląsku istniała również Federacja Regionalna. W
swoim debiucie drużyna zajęła drugie miejsce i
awansowała do I ligi. W 1993 r. w Federacji Śląskiej
następuje reorganizacja w wyniku której powstaje
ekstraklasa i I liga.
W 1994 r. do MDK Chorzów
przychodzi Bogusław Król z rozwiązanego zawodowego
klubu Ruchu Chorzów. Za kilka miesięcy dochodzi jeszcze
z tego samego klubu Laurent Tomecki. Ekipa w składzie
Król, Tomecki, Wrona i Wilk walczą w tym roku o awans
do ekstraklasy. Pretendentów do ligi wyższej liczyło
się dwóch, Światowid Gliwice w składzie Eryk
Ciężkowski, Paweł Leszczyna i Henryk Rudka oraz MDK. W
pierwszym meczu chorzowianie w Gliwicach przegrywają
2:8. Wtedy sytuacja była trudna ponieważ Światowid dodatkowo miał lepszy bilans
"małych meczów". Jednak niespodziewanie
zawodnicy z Gliwic remisują na wyjeździe 5:5 ze Świtem
II Katowice! To otworzyło szansę na awans. I stało
się. MDK u siebie wygrał ze Światowidem aż 7:3,
chociaż zaczęło się źle, gdyż Tomecki w pierwszym
meczu przegrał 1:2 z Ciężkowskim. Nie zawiódł Król,
który w tym spotkaniu zdobył 3,5 pkt. A gdy Wrona
wygrał z Rudką było już pewne, że chorzowianie
awansują. Gra w ekstraklasie w następnych latach nie
była łatwa, a utrudniło to jeszcze odejście
Tomeckiego do zawodowego klubu Dąbrowa Górnicza.
1996
- 1998
W 1996 r. drużyna MDK
Chorzów zgłosiła swój akces również do rozgrywek w
Federacji Regionalnej (gdzie istnieje I i II liga
amatorska). W tym roku zawodnicy w Federacji Śląskiej
zajmują ostatnią lokatę. Natomiast w Regionalnej
awansują do I ligi, gdzie grają dodatkowo Sebastian
Krupa po odejściu z Baildonu Katowice (wcześniej
zawodnik Ruchu Chorzów) oraz Adam Kasperski z podobnym
życiorysem pingpongowym. Pod koniec tego roku Kasperski
po rozmowie z Henrykiem Fornalakiem powraca do Baildonu
Katowice, gdzie przez rok gra w ekstraklasie ligi
polskiej!
Rok 1997 przynosi drużynie
MDK mistrzostwo w obydwu Federacjach. Chorzowianie
pokonują takie drużyny jak Florek Chorzów, MORiS
Chorzów, Światowid Gliwice czy Gronie Tarnowskie Góry.
Na 30 rozegranych meczów MDK zdobywa 57 pkt.
Pamiętny zostanie mecz w Tarnowskich Górach, gdzie aby
zdobyć mistrzostwo Federacji Regionalnej MDK musiał ten
mecz wygrać. Remis dawał mistrzostwo zawodnikom MORiS-u
Chorzów. MDK-owcy przegrywali już 1:4, by wygrać całe
spotkanie 6:4! W Federacji Regionalnej grali wtedy:
Krupa, Król oraz przybyły z Mysłowic trener
drugoligowego Górnika 09 Mysłowice Jurij Fomin, a w
Federacji Śląskiej: Krupa, Król oraz przybyły z
Siemianowic Stefan Stefankiewicz.
W tym też roku zostaje powołana druga drużyna do
rozgrywek w Federacji Śląskiej, a jej podstawowi
zawodnicy to wychowankowie MDK: Mariusz Cyrta, Andrzej
Pilny oraz Daniel Duda. Następny rok przynosi podobne
sukcesy. Pierwsza drużyna w Federacji Śląskiej zdobywa
wicemistrzostwo, a w Federacji Regionalnej mistrzostwo.
Natomiast druga drużyna po ciężkich meczach z MOSiR-em
Katowice awansuje do ekstraklasy, co jest też sukcesem.
1999
W lutym 1999 r. nastąpiło
długo oczekiwane połączenie Federacji Śląskiej i
Regionalnej w jedną silną ligę pod nazwą Śląska
Liga Amatorów i Weteranów. MDK Chorzów zgłosiło do
rozgrywek aż trzy drużyny. Mecze w tym roku odbywały
się pucharowo i miały wyłonić mistrza oraz skład
ekstraklasy i I ligi na rok 2000. W drugiej części
rozegrano Puchar Ligi. Ale o tym później.
Ponadto MDK brał udział w
rozgrywkach pucharowych, które organizowała jedynie
Federacja Śląska. Do największych osiągnięć należy
dotarcie do finału Pucharu Ligi Śląskiej w roku 1997 i
1998. Dwukrotnie na przeszkodzie stawała drużyna
Światowidu Gliwice w składzie Marek Dąbrowski, Roman
Podwórny, Eryk Ciężkowski i Jan Sopel.
Należy wspomnieć, iż w 1995 r. MDK był bliski
wyeliminowania w I rundzie Pucharu zespół Florka
Chorzów (w składzie: Marian Kołodziejczyk, Jurij Fomin
i Waldemar Seifried) potęgę amatorskiego tenisa
stołowego w tamtych latach. MDK grał wtedy w składzie
Król, Tomecki i Wrona. W pierwszym meczu Król ograł
Fomina 2:1. Dalej Tomecki wygrał trzy swoje pojedynki.
Natomiast w jednym ze spotkań Wrona po wygraniu
pierwszego seta z Kołodziejczykiem w drugim wygrywał
aż 12:4. Mimo takiej przewagi przegrał tego seta i
następnego, a cała drużyna uległa Florkowi 4:5.
Sensacja była blisko.
Do lipca 1999 r. pod okiem
instruktora Sebastiana Krupy w Miejskim Domu Kultury w
Chorzowie przy ul. Dąbrowskiego 7 grało ponad 30
młodych zawodników i zawodniczek. Po wakacjach siedziba
sekcji tenisa stołowego została przeniesiona do Szkoły
Podstawowej Nr 29 w Chorzowie przy ul. Lwowskiej. Nazwa
drużyny zmieniła się na UKS Hajduki Chorzów.
W tym miejscu trzeba dodać o wielkim
zrozumieniu i zaangażowaniu pani dyrektor Reginy
Kręciała odnośnie tenisa stołowego w MDK przy ul.
Dąbrowskiego w Chorzowie. Pani dyrektor miała pełne
zaufanie dla instruktorów i seniorów opiekujących się
młodszymi kolegami. To dzięki niej mogły się odbywać
regularne treningi, mecze ligowe i organizowane były na
szeroką skalę turnieje tenisa stołowego dla dzieci i
młodzieży w Chorzowie.
Drużyna w starym roku 1999 już jako UKS zdobywa w
najsilniejszej amatorskiej lidze w Polsce wszystko co
było do zdobycia. Zawodnicy z Chorzowa wywalczyli
Mistrzostwo oraz Puchar ligi. Ponadto Bogusław Król
wygrał klasyfikację indywidualną, a Sebastian Krupa
był w niej drugi. Druga drużyna UKS wykonała plan
minimum tj. utrzymała się w ekstraklasie, a UKS III
zajął w I lidze 12 miejsce. Jest to jak dotąd
najlepsze osiągnięcie tej sekcji tenisowej.
2000
Rok 2000 w rozgrywkach amatorskich
zapowiadał się niezwykle ciekawie. TKKF Chorzów
zakupił Piotra Wilka, byłego trenera Wawelu Wirek,
który w swoich latach wygrywał zawodowe turnieje
podokręgowe na Śląsku. Skład TKKF: Kołodziejczyk,
Wilk, Lewczuk miał przerwać hegemonię zwycięstw UKS o
czym się szeroko mówiło. Zasada bij mistrza była tu
jak najbardziej na miejscu. Zespoły UKS-owskie grały w
swoich starych składach, jeśli nie liczyć, iż w 1999
do UKS II przyszedł Dawid Bęben z Katarzyny 58
Chorzów-Batory.
Jednak podobnie jak rok wcześniej pierwsza drużyna UKS
w składzie: Sebastian Krupa, Bogusław Król, Jurij
Fomin, Adam Kasperski i Janusz Król zdobyła w 2000 r.
wszystko co było do zdobycia w amatorskim światku tj.
drużynowe Mistrzostwo Ligi Śląskiej (decydujące mecze
z TKKF 7:3 i 5:5 dla UKS), Puchar Ligi, po wygraniu w
Tarnowskich Górach w finale z miejscowymi 5:4, piąty
punkt zdobył Fomin po wygraniu z Popandą 2:0 (5,15), a
dodatkowo Krupa zajął w pierwsze miejsce w klasyfikacji
indywidualnej Ligi. Natomiast UKS II zajął 9 miejsce w
ekstraklasie, a UKS III dwunaste miejsce w I lidze.
Pozycja drużyn UKS w amatorskim światku została
utrzymana, co jest wielkim sukcesem tej sekcji.
2001
Rok 2001 zapowiadał się
gorzej, ponieważ jeszcze w starym roku Bogusław Król
musiał zrezygnować z gry na ok. 1 rok. Cały ciężar
gry w pierwszej drużynie UKS spadł na Sebastiana Krupę
i Jurija Fomina. Jednak swoją grą udowodnili, że są
najlepszymi tenisistami stołowymi w światku amatorskim na Śląsku.
Pierwsza drużyna wywalczyła ponownie drużynowe
mistrzostwo Ligi Śląskiej (trzecie z rzędu), a w
Pucharze dotarła do finału, gdzie przegrała po
niezwykle zaciętym pojedynku 4:5 z TKKF Chorzów. W TKKF
zagrali wtedy Piotr Wilk, Marian Kołodziejczyk i
Mirosław Lewczuk. W grudniu do drużyny dołączył już
Król. Natomiast druga drużyna po fascynującej
końcówce zajęła w ekstraklasie 5 miejsce, co jest jej
największym osiągnięciem. W drużynie tej grali:
Mariusz Cyrta, Dawid Bęben i Andrzej Pilny. UKS III w I
lidze zajął ostatnie 8 miejsce. W klasyfikacji
indywidualnej pierwsze trzy miejsca zajęli zawodnicy
UKS, a mianowicie: Sebastian Krupa, Jurij Fomin i Mariusz
Cyrta!
Na uwagę zasługuje fakt, iż Mariusz Cyrta zawodnik
drugiej drużyny UKS doszedł w tej prestiżowej
klasyfikacji na Śląsku tak wysoko. A ogólnie cały
sezon drużyn UKS w roku 2001 był bardzo udany, co
zauważono w śląskich mediach prasowych. Oby tak dalej.
2002
W sezonie 2002 pierwsza
drużyna UKS Chorzów wywalczyła po raz czwarty z rzędu
mistrzostwo Ligi Śląskiej, nie tracąc w całym sezonie
nawet punktu, wygrywając przy tym rekordową ilość 159
meczy, przy 21 przegranych. Trzon zespołu podobnie jak w
latach poprzednich stanowili: Sebastian Krupa, Bogusław
Król i Jurij Fomin. O prócz tego drużyna dotarła do
finału Pucharu Ligi przegrywając tam 3:5 z miejscowym
TKKF Chorzów.

Artykuły prasowe ze stycznia 2002 r. Trybuny Śląskiej,
Dziennika Zachodniego i Gońca Górnośląskiego.
Natomiast druga drużyna (Cyrta, Bęben, Pilny) zajęła
w tabeli 7 miejsce tj. o dwa oczka mniej niż rok
wcześniej, jednak finisz tej drużyny był imponujący:
zwycięstwo z Hutą 6:4 i remisy z MTKKF Siemianowice i
MOSiR Katowice. Trzecia drużyna zajęła w I lidze 8
miejsce.
W klasyfikacji indywidualnej
ekstraklasy w pierwszej siódemce jest czterech
"Hajduków". Tym razem wygrał Jurij Fomin
przed Sebastianem Krupą. Bogusław Król był piąty, a
Mariusz Cyrta siódmy. Klasyfikację gier podwójnych
wgrali Bogusław Król i Sebastian Krupa. Dodatkowo
Łukasz Ifczok z UKS III wygrał w nowej klasyfikacji do
18 lat.
2003
Rok 2003 nie zapowiadał
się interesująco w rozgrywkach ŚLA dla sekcji UKS. Z
drugiej drużyny do wojska został wcielony Mariusz
Cyrta, a Dawid Bęben odszedł do MORiSu Chorzów. Do
tego samego ośrodka z Chorzowa lecz do pierwszej
drużyny TKKF Chorzów został ściągnięty z pierwszej
drużyny UKS-u Jurij Fomin.
Jednak sezon nie zakończył się, aż tak dramatycznie
jak by na to wyglądało. Pierwsza drużyna w składzie:
Bogusław Król, Sebastian Krupa, Adam Cypek i rezerwowy
Adam Kasperski zajęła drugie miejsce w ekstraklasie
wyprzedzając trzeci zespół DDK z Brzezin Śląskich,
aż o 8 punktów!, ulegając jedynie TKKF Chorzów o 4
punkty.
W ostatnim meczu ekstraklasy UKS zremisował z TKKF
Chorzów 5:5, grając w składzie: Król, Krupa, Cypek
przeciwko nowej potędze w Śląskiej Lidze Amatorów -
Lewczukowi, Kołodziejczykowi, Fominowi i Wilkowi - co
stanowiło fantastyczny wynik. Nie gorzej było w
Pucharze Ligi. Po świetnym meczu w 1/2 z Pszowem 5:2, w finale UKS
(Król, Krupa, Kasperski) przegrał po dramatycznej walce z TKKF 3:5 mając
szansę na wygraną! Natomiast osłabiony UKS II musiał spaść z ligi
zajmując ostatnie 10 miejsce zdobywając jedynie dwa punkty w całym
sezonie. W klasyfikacji indywidualnej Sebastian Krupa zajął drugie, a
Bogusław Król trzecie miejsce. Obaj wygrali klasyfikację nieoficjalną
gier podwójnych.
2004
W 2004 roku rozgrywki
Śląskiej Ligi Amatorskiej zapowiadały się niezwykle
ciekawie. Do ekstraklasy weszły silne drużyny m.in.
Jedynka Pszów czy UKS Wolej Bielszowice. Ponadto
zmieniony regulamin nakazywał podzielenie ekstraklasy po
I rundzie na dwie grupy: silną i słabszą, w których
przeprowadzi się rozgrywki każdy z każdym (mecz i
rewanż).
Hajduki w I rundzie zagrało składem: Król, Krupa,
Donot i Cypek w rezerwie, po której znalazły się na II
miejscu z dorobkiem 15 punktów, o 3 pkt za TKKF Chorzów
i o 1 punkt przed Jedynką Pszów. Do pierwszej piątki
nie wszedł UKS Wolej Bielszowice, co było już sporą
niespodzianką. Trzeba dodać, iż niezwykle ambitnie w
drużynie zagrał Marcin Donot (wychowanek tego klubu).
Już w drugim meczu na wyjeździe z Pszowem zdobył cenny
punkt z Januszem Makowskim w remisowym spotkaniu 5:5.
Natomiast w wygranych meczach 6:4 ze Światowidem,
Wolejem i MOSiR Czeladź, Donot wygrał kolejno z Pawłem
Leszczyną, Zbigniewem Olszyną i Ryszardem Rdestem! Na
owe czasy były to naprawdę rewelacyjne mecze. Zawodnik
ten nie dał tyle chyba z siebie w zawodowstwie, co
właśnie w tych meczach amatorskich.
W II rundzie w grupie
"silnej" ekstraklasy prócz TKKF, Hajduk i
Jedynki znalazły się jeszcze Światowid Gliwice i
dwukrotny brązowy medalista DDK Brzeziny Śląskie.
Po wakacjach drużyna Hajduk została osłabiona, gdyż
do Włoch wyjechał Donot. Mecze nie zapowiadały się
różowo (wcześniej UKS odpadł z Pucharu Ligi po
porażce 2:5 w I rundzie z TKKF Chorzów). Jednak
kierownictwo Hajduk już wcześniej postanowiło, iż
całą II rundę jako trzeci zagra Adam Cypek.
Już w pierwszym meczu UKS wygrywa na wyjeździe ze
Światowidem 7:3, Sebastian Krupa ogrywa Mariana
Strzałkę i właśnie Adam Cypek ogrywa dwukrotnego
medalistę mistrzostw Polski seniorów Romana
Podwórnego. Wtedy jeszcze nikt nie podejrzewał, że to
właśnie Hajduki będą rewelacją tych rozgrywek.
Jednak najważniejsze mecze to spotkania z Jedynką
Pszów i TKKF, w których UKS odnosi zwycięstwa 6:4. Z
Jedynką Krupa "robi" komplet z TKKF, Król.
Przed meczami rewanżowymi sytuacja staje się niezwykle
ciekawa, TKKF po remisie na wyjeździe ze Światowidem
zrównuje się punktami z Hajdukami. W przedostatnim
meczu UKS wygrywa 6:4 z Jedynką (Król - 3,5) i staje
przed ogromną szansą wywalczenia mistrzostwa Ligi.
Ostatnim pojedynkiem to
właśnie spotkanie TKKF - Hajduki na hali MORiS. Remis
daje mistrzostwo drużynie TKKF Chorzów, natomiast
Hajduki muszą wygrać. Po pierwszych trzech meczach jest
2:1 dla Hajduk. Debel wygrywa TKKF. Po następnej rundzie
jest 4:3 dla Hajduk. Przed ostatnim pojedynkiem
Bogusława Króla z Jurijem Fominem Hajduki wygrywają
5:4. Pierwszego seta Fomin wygrywa. Drugiego Król 16:14!
a następne dwa .... Król !!! UKS Hajduki Chorzów
mistrzem Śląskiej Ligi Amatorskiej w sezonie 2004. UKS
odrobił zaległości z pierwszej rundy wyprzedzając
TKKF o 2 punkty i Jedynkę Pszów, aż o 11 punktów! Ten
tytuł to najbardziej dramatyczny i zasłużony tytuł
mistrzowski w historii Uczniowskiego Klubu Sportowego
Hajduki w Chorzowie. Na ten sukces zapracowali wszyscy,
począwszy od zawodników (nawet tych najmniejszych), a
skończywszy na działaczach. Co ciekawe drużyna Hajduk
grała najmłodszym składem w ekstraklasie! Ponadto
Sebastian Krupa wygrał klasyfikację indywidualną na
rok 2004, Król był trzeci, a oboje zwyciężyli w
klasyfikacji gry podwójnej.

Archiwalny protokół z 3.12.2004 r. z decydującego o
mistrzostwie w roku 2004 w Śląskiej Lidze Amatorskiej
zespołu UKS Hajduki Chorzów w pojedynku z TKKF Chorzów
6:4.
W cieniu zmagań w
ekstraklasie nieźle radzili sobie zawodnicy drugiej
drużyny, w której grali przede wszystkim Mariusz Cyrta,
Andrzej Pilny oraz Maciej Niesler i Andrzej Wrona. Po
pierwszej rundzie drużyna zajmowała pierwsze miejsce
wspólnie z Bartkiem Siemianowice wyprzedzając o 1 punkt
Fortunę Wyry. Aspiracje były na awans. Niestety
skończyło się na czwartym najgorszym miejscu. W
ostatnim meczu II rundy UKS II Hajduki przegrał z
Bartkiem 4:6. Na pocieszenie pozostał fakt, iż Mariusz
Cyrta wygrał klasyfikację indywidualną I ligi, a
wspólnie z Pilnym zajął drugie miejsce w klasyfikacji
gier podwójnych. Trzecia drużyna Hajduk (trzon
zespołu: Dawid Magrowski, Mateusz Ogrodnik, Michał
Klimczak) zajęła w I lidze dziesiąte miejsce z
dorobkiem 5 punktów i wielką nadzieją na następny
sezon..
|
2005
W sezonie 2005 pierwsza drużyna
wystąpiła w składzie: Bogusław Król, Sebastian Krupa
i Adam Cypek, w rezerwie jak zawsze Adam Kasperski.
Natomiast w drugim składzie znaleźli się młodzi:
Dawid Magrowski, Michał Klimczak, Dawid Kotwica i
Mateusz Ogrodnik. Był to młody, ale bardzo wyrównany
skład. Trzeciej drużyny nie wystawiono.
Andrzej Pilny przeszedł do drużyny Na Wzgórzu Świętochłowice,
a Mariusz Cyrta zawiesił rakietkę na jakiś czas na kołku.
Po pierwszej rundzie UKS zajmował 2. pozycję ze znaczną
stratą do TKKF Chorzów, jednak z dwupunktową przewagą
nad MORiS Czeladź i UKS Wolej Bielszowice. Nie licząc
porażki z TKKF 4:6 (dwa remisy z Wolejem i DDK) wynik
należy uznać za bardzo dobry.
Natomiast Druga drużyna była
czwarta w I lidze z jednopunktową stratą do Bartka
Siemianowice. Było wiadomo, że tylko pomiędzy tymi drużynami
będzie walka o 3. miejsce. Pierwsze było już
zagwarantowane dla Jordanu Kochłowice i Siemionu z
Siemianowic.
W II rundzie w ekstraklasie walka rozpoczęła się na
dobre. TKKF był już poza zasięgiem. O drugie miejsce
walczyły Hajduki z Czeladzią. Pod koniec rozgrywek do
Wojska został powołany Adam Cypek. W jego miejsce
przymusowo zagrał Adam Kasperski.
Już w pierwszym meczu Hajduki po porażce z Czeladzią
zrównały się punktowo. Jednak najważniejsze mecze to
w rewanżu: 5:5 z Czeladzią i wygrana 7:3 z Wolejem. W
ostatnim meczu, który decydował o 2. miejscu był
wyjazdowy pojedynek z TKKF Chorzów (Fomin, Lewczuk, Kołodziejczyk).
Zawodnicy z Hajduk zagrali kapitalnie. Sebastian Krupa
zdobył 3, Adam Kasperski 2 pkt i Bogusław Król 2 pkt.
Radość nie mniejsza jak przed rokiem, pomimo iż tym
razem "tylko" drugie miejsce. Wielko brawo!
Jednak bohaterami całych
rozgrywek zostali młodzi zawodnicy z Hajduk występujący
w I lidze. Szli od zwycięstwa do zwycięstwa. Ostatni
pojedynek u siebie pomiędzy UKS II, a Bartkiem
Siemianowice decydował o 3. miejscu. Jednak UKS II musiał
ten mecz wygrać. W Bartku wystąpili doświadczeni:
Stefan Stefankiewicz, Tadeusz Gaudyn i Rafał Cieluszke.
Po dwóch meczach było 0:2 dla Siemianowic. Kartę odwrócił
Dawid Kotwica pokonując po dramatycznym meczu Gaudyna.
Za chwilę było 4:2 dla UKS. Ostatnim pojedynkiem przy
wyniku 5:4 dla Hajduk, był mecz Dawida Magrowskiego ze
Stefankiewiczem. Po dwóch setach było 2:0 (9,10) dla
Magrowskiego. W czwartym przy 5:5 Dawid zagrał jak z
nut. Prawie wszystkie silne topspiny na raz weszły w stół.
Wygrana 3:1, i w całym meczu 6:4 dla UKS Hajduki II
Chorzów! Trzecie miejsce w I lidze dla młodzieży. Kto
by pomyślał? Ci chłopcy nie mieli nawet 17 lat.
2006
W sezonie 2006 pierwsza drużyna
wystąpiła w składzie: Bogusław Król, Sebastian Krupa
i Adam Kasperski. Natomiast w drugim składzie znaleźli się:
Dawid Magrowski, Michał Klimczak, Dawid Kotwica i
Mateusz Ogrodnik. W trzeciej drużynie grali najmłodsi: Adrian
Noworolnik, Adrian Okwiek, Sebastian Magrowski, Dawid Okwiek i Ireneusz
Musik.
Po pierwszej rundzie UKS zajmował 3. z 4 punktową stratą do MOSiR-u
Czeladź i 2 punktową stratą do TKKF Chorzów. Miał natomiast znaczną
przewagę nad pozostałymi zespołami i walka o trzy miejsca na podium były
właściwie już rozdzielone między wymienioną trójkę, tylko nie wiadomo
było kto zajmie, które miejsce. W drugiej rundzie UKS zaczął znakomicie.
Wygrał u siebie z TKKF i zrównał się z nim punktami. Jednak potem
przyszła zła passa i UKS przegrał trzy kolejne mecze, co w rezultacie
spowodowało, że ostatecznie pierwsza drużyna UKS-u wywalczyła trzecie
miejsce w lidze. Mistrzami zostali zawodnicy TKKF Chorzów, a
wicemistrzami zespół MOSiR Czeladź.
Natomiast drugi zespół grał jak na swoje
możliwości dobrze. Na zakończenie sezonu znalazł się na 9. miejscu i
miał grać w barażach o utrzymanie w Ekstraklasie. Ostatecznie w związku
ze zmianami organizacyjnymi w lidze do tych spotkań nie doszło.
Trzeci
zespół UKS-u składający się z młodych zawodników walczył dzielnie, ale
większość spotkań przegrał i z 6 punktami na koncie zajął 9. pozycję w I
Lidze.
Ogólnie można ocenić start drużyn UKS w lidze jako dobry, chociaż był to
najsłabszy rok w rywalizacji UKS-u w rozgrywkach ligowych od 10 lat.
2007
W pierwszej połowie roku 2007 z uwagi na
reorganizację ligi nie rozgrywano spotkań ligowych. Liga miała
ruszyć dopiero na jesień więc postanowiono rozegrać Puchar Ligi.
Znakomicie od początku w tych rozgrywkach spisywała się pierwsza drużyna
UKS. Zespół został odmłodzony, do składu obok Króla, Krupy i Cypka dołączyli zawodnicy z drugiej
drużyny czyli: Magrowski, Kotwica, Ogrodnik i to głównie oni nadawali ton w rywalizacji pucharowej. Po
dobrych meczach grupowych (obok TKKF jedyna drużyna bez porażki) UKS dotarł do
finału tych rozgrywek, gdzie zmierzył się ze swoim "odwiecznym rywalem"
TKKF Chorzów. Niestety w finale TKKF Chorzów nie dał Hajduczanom żadnych szans, pewnie wygrywając 5:0!
Drugi zespół UKS-u grający w takim samym składzie jak przed rokiem
trzecia drużyna, nie zdołał awansować ze swojej grupy i po rozegraniu
turnieju pocieszenia z zawodnikami drużyn: Słowian Katowice i Renoma
Bryda zajął ostatecznie 18 miejsce w rozgrywkach pucharowych.
2007/2008
Po reorganizacji ligi rozgrywki rozpoczęły
się dopiero na jesień 2007 roku, a skończyły na wiosnę 2008. Zaczęto
grać podobnie jak w lidze zawodowej. Pierwszy zespół UKS Hajduki Chorzów
grał w składzie: Sebastian Krupa, Adam Kasperski, Dawid Magrowski i
Dawid Kotwica. UKS miał w tym sezonie duże szansę na 1 miejsce, ale
porażka w przedostatnim meczu z Jedynką Pszów u siebie zadecydowała, że
tytuł mistrzowski wywalczyli zawodnicy z Pszowa mimo iż obie drużyny
miały po zakończeniu rozgrywek na koncie po 30 punktów. Miejsce trzecie
zajęli zawodnicy TKKF Chorzów.
Drugi zespół UKS-u walczył w drugiej lidze, ale jedynie Adrian
Noworolnik był w stanie nawiązywać równorzędną walkę z najlepszymi
zawodnikami tej ligi, co dało ostatecznie 8 lokatę w lidze.
2008/2009
W
sezonie 2008/2009 w I lidze pojawiła się nowa silna drużyna, a
mianowicie DDK Brzeziny Śląskie. Do tego zespołu przyszedł Jurij Fomin i
już w pierwszym roku ekipa z Piekar wywalczyła mistrzostwo ligi
prowadząc praktycznie od początku do zakończenia rozgrywek. UKS musiał
się zadowolić ponownie drugim miejscem wyprzedzając jednym punktem
rywala za miedzy TKKF Chorzów. Jednak występ UKS-u można uznać za duży
wyczyn, gdyż przez pierwszą część sezonu chorzowianie grali w
odmłodzonym składzie. Poza liderem drużyny Sebastianem Krupą, grali
jeszcze tylko młodzi Dawid Magrowski, Adrian Noworolnik i czasem Dawid
Kotwica. Dopiero w rundzie rewanżowej do zespołu dołączył Adam
Kasperski, co spowodowało, że UKS nie przegrał żadnego meczu, tylko dwa
remisując.
W drugiej lidze młodym zawodnikom UKS-u, grającym bez Adriana
Noworolnika nie szło za dobrze. Sebastian Magrowski, Dawid Okwiek,
Kuczera Kamil i Ireneusz Musik nie byli w stanie wygrywać nawet ze
średnimi drużynami II ligi i ostatecznie zakończyli rozgrywki na
przedostatnim 11 miejscu z dorobkiem zaledwie 3 punktów.
W pucharze ligi UKS odpadł w ćwierćfinale przegrywając z TKKF Chorzów
4:3, mimo iż zawodnicy UKS-u prowadzili już 3:1!
2009/2010
W
kolejnym sezonie o tytuł mistrzowski walczyły aż 4 zespoły: DDK Brzeziny
Śląskie, MUKS Jedynka Pszów, TKKF Chorzów i oczywiście UKS, grający w
składzie Sebastian Krupa, Adam Kasperski, Dawid Kotwica i Adrian
Noworolnik. Jako pierwsi z
rywalizacji odpadli zawodnicy TKKF-u, którzy pogubili punkty z niżej
notowanymi drużynami i ostatecznie zakończyli rozrywki na dalekim 5
miejscu. Natomiast pozostałe zespoły do ostatniej kolejki nie mogły być
pewne wygranej. Ostatecznie mistrzostwo ponownie wywalczyli zawodnicy z
DDK, a zawodnicy UKS-u mogą mówić o pechu, gdyż do tytułu zabrakło 1
punktu. Prawdopodobnie o klasyfikacji końcowej przesądził remis UKS-u na
wyjeździe z DDK, chociaż chorzowianie mieli kilka szans aby rozstrzygnąć
to spotkanie na swoją korzyść. Tak się jednak nie stało i UKS musiał się
po raz trzeci z rzędu zadowolić drugim miejscem w rozgrywkach I ligi.
Natomiast w klasyfikacji indywidualnej po raz trzeci z rzędu tytuł
najlepszego zawodnika ligi zdobył Sebastian Krupa.
W drugiej lidze nareszcie dobre wyniki zaczęli osiągać młodzi zawodnicy
UKS-u. Do II drużyny powrócił Adrian Noworolnik i głównie z pomącą
Sebastiana Magrowskiego i Dawida Okwieka zajęli 8 miejsce na 14
zespołów, zdobywając łącznie aż 22 punkty. Wynik mógłby być jeszcze
lepszy gdyby chorzowianie nie upodobali sobie remisów jako wynik
końcowy, ponieważ aż 8 razy wynik był nie rozstrzygnięty.
Jednak Puchar Ligi należał już do zawodników UKS-u. Chorzowianie szli w
tych rozgrywkach jak burza, pokonując m.in. w ćwierćfinale TKKF Chorzów
4:1, rewanżując się niejako za poprzednie porażki. W finale czekała na
UKS mocna drużyna ŁTS Łabędy Gliwice, która w drugiej rundzie straciła
punkty tylko właśnie z chorzowianami, a wygrała wszystkie pozostałe
mecze. Na własnym terenie w małej salce, gdzie było bardzo ślisko
gliwiczanie stawili zacięty opór wicemistrzom ligi. Decydujące były dwa
pojedynki. Sebastian Krupa pokonał 3:2 Mariana Strzałkę i debel Adam
Kasperski-Sebastian Krupa ograł parę Witold Nowakowski-Marian Strzałka
3:1. Te dwa pojedynki dały UKS-owi prowadzenie 3:1 i mimo kolejnych 2
przegranych partii UKS nie dał sobie już wydrzeć pucharu, gdyż w
ostatnim pojedynku Krupa pewnie pokonał weterana Pawła Leszczynę i UKS
wywalczył Puchar Ligi po 10 latach przerwy!
2010/2011
W
sezonie 2010/2011 w pierwszej
drużynie UKS-u nastąpiły znaczne zmiany. Z zespołu odeszli Adam
Kasperski (przeszedł do III-ligowego KU AZS UŚ Katowice), Dawid Kotwica
i Adrian Noworolnik (przeszli do IV-ligowego UKS Sokół Katowice) i
praktycznie pozostał tylko Sebastian Krupa. Nie było więc wyjścia i
trzeba było ściągnąć do klubu nowych zawodników. Pierwszym, którego
pozyskał UKS był Waldemar Seifried. Ten utytułowany zawodnik od dwóch
lat nie grał w lidze w barwach TKKF Chorzów i dał się nakłonić do gry w
rywalizującym klubie z Chorzowa. Chęć gry w UKS-ie wyraził Mariusz Cyrta
i teoretycznie skład na nowy sezon już był. A gdy tuż przed rozgrywkami
z gry w I lidze wycofał się zespół Jordan 20 Kochłowice, Sebastian Krupa
"zaanektował" zawodników tej drużyny do UKS Hajduki Chorzów. Tak więc
przed nowym sezonem UKS posiadał solidny skład: Waldemar Seifried,
Mariusz Cyrta, Laurent Tomecki, Jerzy Sołtysiak, Adam Noparlik i
Sebastian Krupa.
I właśnie w takim zestawieniu UKS przystąpił do rozgrywek, jak się
okazało najsilniejszej od lat Śląskiej Ligi Amatorów i Weteranów. Jednak
już w drugim meczu UKS Hajduki doznał porażki z aktualnym mistrzem DDK
Brzeziny Śląskie 4:6. Ta porażka nie przekreśliła na szczęście szans
nawet na mistrzostwo ligi, tym bardziej, że w kolejnych meczach I rundy
UKS wygrywał z faworytami ligi pokonując kolejno: ŁTS Łabędy Gliwice,
MUKS Jedynkę Pszów, TKKF Chorzów i w ostatniej kolejce lidera I ligi
ULKS Tajfun Ligota Łabędzka. Po tych wygranych UKS z 15 punktami
zajmował 1 miejsce po pierwszej rundzie, z tą samą liczbą punktów był
ULKS i punkt straty miał MUKS.
W drugiej rundzie zawodnicy UKS-u nadal grali bardzo dobrze, a rywale
zaczęli tracić punkty z teoretycznie słabszymi zespołami. Na dwie
kolejki przed końcem UKS grał w Pszowie. Wywalczony remis dał zespołowi
UKS Hajduki Chorzów tytuł mistrzowski po 7 latach przerwy. W
ostatniej kolejce padł jeszcze remis z wicemistrzem ULKS Tajfunem Ligota
Łabędzka i w końcowej klasyfikacji drużyna z Chorzowa miała 3 punkty
przewagi nad następnymi drużynami.
Bardzo dobrze w II lidze zagrał druga drużyna UKS grająca w składzie
Dawid Okwiek, Sebastian i Dawid Magrowski. W pierwszej rundzie UKS II
ledwo dostał się do silniejszej połówki na rundę rewanżową, ale w drugie
rundzie młodzi chorzowianie grali koncertowo. Wygrali 6 z 7 spotkań i
jedno zremisowali z późniejszym mistrzem II ligi zespołem UKS Quo-Vadis
Zabrze. Ostatecznie UKS II zakończył rozgrywki na 5 miejscu, a do strefy barażowej zabrakło tylko 3 oczek i trochę szkoda słabszych
meczy w pierwszej fazie rozgrywek.
W rozgrywkach drugiej ligi brał udział jeszcze UKS III, w
którego składzie byli praktycznie tylko kadeci. Ten zespół też może
zaliczyć sezon do udanych, a szczególnie wyniki w drugiej rundzie (5
zwycięstw na 7 meczy), a trzynaste miejsce w II lidze wcale nie musi być pechowe,
lecz powinno być zapowiedzią dobrej gry w następnych
rozgrywkach.
Pierwsza drużyna UKS Hajduki nie poprzestała na zdobyciu mistrzostwa
ligi, ale sięgnęła również po Puchar Ligi. W rozgrywkach pucharowych
UKS miał naprawdę dobrych przeciwników. W drugiej rundzie pokonał w
Zabrzu mistrza II ligi UKS Quo-Vadis 4:1, potem po ciężkim boju okazał się lepszy,
mimo iż grał na wyjeździe od Tajfuna Ligota Łabędzka 4:3. W
półfinale UKS grał u siebie z teoretycznie najsłabszym rywalem
Energetykiem Zabrze z którym wygrał 4:1, a w finałowym meczu w Pszowie
pokonał MUKS Jedynkę 4:2 i drugi raz z rzędu UKS Hajduki wywalczył
Puchar Śląskiej Ligi Amatorów i Weteranów.
Sekcja tenisa stołowego od
roku 1997 organizuje corocznie Mistrzostwa UKS Seniorów,
w których startują wszyscy zawodnicy grający i
trenujący w sekcji łącznie z najlepszymi (oddzielnie
są rozgrywane mistrzostwa juniorów, kadetów i
młodzików). W trzech pierwszych latach Mistrzostwa
Seniorów przeprowadzono w MDK Przy ul. Dąbrowskiego, a
następnie aż do dziś w SP Nr 29 przy ul. Lwowskiej w
Chorzowie. Mistrzostwa te są traktowane przez
zawodników nadzwyczaj prestiżowo, a każdy w tych
zawodach daje z siebie wszystko, nieraz więcej niż w
grach ligowych. W grze pojedynczej najwięcej medali
zdobywają Sebastian Krupa, Mariusz Cyrta i Bogusław
Król, ale i młodzi atakują jak np. bracia Nieslerowie.
W grze podwójnej najwięcej medali wywalczył niezwykle
silny debel Mariusz Cyrta i Andrzej Pilny, którzy ma na
rozkładzie już najlepszych na Śląsku.
W tabelach przedstawiono historię drużyny
UKS Chorzów w lidze (tabela nr 1) oraz w Pucharze
(tabela nr 2).
|